Al twee dagen chagerijnig, 
huilen, stout en stinken...snap je het dan nog niet? Ik ben ziek. Ik voel me k*t. Jemig Mam, hoe duidelijk kan ik zijn....
Hier die pil in mijn bil, dan ga ik slapen...(of Bumba kijken, nog zo'n fan hier :-) Wat heeft die clown wat ik niet heb...ok, een gele muts)
Bijna twee maanden hebben we nu al een echte winter. Inmiddels is de ergste sneeuw wel weggedooid maar het blijft maar koud. Na weken van gladheid en sneeuw durfden we de traditionele zondagse boswandeling weer eens aan. In Schipborg aangekomen bleek echter dat alle paden nog steeds een grote ijsbaan waren. Voor Chun niet erg want die kon lekker in de kar. Chun was tijdens het zelf lopen ook nog even behoorlijk koppig. We dachten dat hij wel zou komen maar uiteindelijk kun je zo'n joch ook niet in het bos achter laten, toch?
Voor Angkan alleen maar meer uitdaging voor zijn loopfiets (alleen jammer van dat niet zo coole mandje). Slippen en vallen was geen enkel probleem.En voor papa en mama? Die konden alleen maar praten over hoe lekker het zou zijn als het weer lente was. In ieder geval was het lekker zonnig!
Een fikse oorontsteking woedt weer in An'
s oortjes. Valt wel mee hoor Mam, zegt hij dan. Nou, de geur doet anders vermoed
en... Maar hoe blij hij werd toen we vertelden dat we naar de dierentuin gingen. Samen. Want dat is zo
ooo belangrijk voor Angkan op dit moment. Hoeraa! Papa niet werken. En in de auto: het is ONZE Chun he!?
An voelt zich wat onzeker op dit moment. Hij wordt groter en dat gaat niet ongemerkt. Daarnaast die vervelende oren, snot en vastzittende darmen. Nee, niet makkelijk voor de kleine man. Maar vandaag heeft hij genoten. Van ons, zijn broertje en de dieren in de dierentuin.
De giraffes waren het mooist vertelde hij. En de lange nek (Brontosaurus...) Maar wij hebben het meest genoten van onze stralende mannetjes, zo blij om bijelkaar te horen. We boffen maar.
Zo'n dag dat je alleen maar stomme opmerkingen krijgt en dat ook nog het CB belt om een afspraak van die middag af te zeggen. Want er was NOG geen dossier van Chun. Hoezo, na 3x bellen NOG geen dossier. We komen gewoon en die arts zet maar gewoon alle inentingen in de beide mannen. Maar nee, dat was niet mogelijk. Kom over 3 weken maar weer. Ik dacht het niet. Volgende week gaan we naar de huisarts en die zet alle inentingen er zonder gedoe in. Het CB was verbaast dat ik dat deed. Ik was ook verbaast over het CB dus dat hadden we dan gemeen.
Gisteren de glazenwasser die zich verbaasde over dat ' we er alweer 1 bij hadden '.... (Chun dus)
en vervolgens de vraag stelde: ' hebben alle Chinesen een hazenlip...?'
en ik was de stomste want ik ging uitleggen hoe het zat (en dat moet je natuurlijk gewoon laten)
In ieder geval zijn de ramen weer schoon.
Happy Birthday to you!
祝你生日快樂
zhùnǐ shēngrì kuàilè
(jullie hebben nog twee weken tijd om te oefenen...!!)
Vanochtend peutergym en vanmiddag 
ballet. De mannen hebben het druk en komen in ieder geval aan hun beweging!! Tijdens ballet hebben Chun en ik Wang en Liang opgehaald
en de mannen hebben heerlijk buiten gespeeld. Gefietst, gesleed...zij zijn de sneeuw nog niet zat. (zij zijn dan ook de enige....)
Daarna lekker filmpje kijken...en er was weer een mannenmiddag om!
Vandaag ging Angkan met Papa naar het ziekenhuis. Met de bus, dus een feestje! Hij had een afspraak bij de KNO arts. Inderdaad waren Angkans buisjes verdwenen en hij haalde er een grote prop uit. Dat verklaart dus de vele oorontstekingen en doofheid. Bij de eerstvolgende operatie krijgt An weer nieuwe buisjes...
Vandaag aangetekende post uit Den Haag ontvangen: Chun is officieel ingeschreven! Dit betekent dat alle adminstratieve rompslomp rond de adoptie van
Chun, klaar is!! Het valt niet meer te ontkennen dat het een Westmaas is (en hij begint al steeds meer Westmaas trekken over te
nemen...)
Laatste reacties